بهاری دیگر . . .

اینبار نوبت این گربه زیبا بود که بهار را به بیشه شیران بیاورد و با چهره شاد و خندانش یشارت دهد که بر عکس 1388که سال اشکها و لبخندها بود 1389 سال امیدها خواهد بود, سالی که هر ماهش همچون فروردین شاداب و هر فصلش نیز مانند بهار سبز و پایانش انشااله آغاز بهار آزادی خواهد بود . . .

از تولد ی تا تولد ی دیگر . . .

تو رفتی و دلم غمین شد از آن شبی که برنگشتی

جهان که شادی آفرین بود به چشم من غم آفرین شد

از آن شبی که برنگشتی

لالالالا

ادامه . . .

اسم

میگویند آنچه خوبان همه دارند تو یکجا داری که حکایت امروز ماست در بلاد غرب که با ارایه برگ شناسایی متوجه میشوییم اسامی عربی که یدک میکشیم هم خوانی .و همسانیش با اسامی تروریستها و بمب گذارها از یک سو و بعد هم ملیت ایرانی ما و مجبوبیت روز افزونش از سویی دیگر که در مرزها و گذرها و فرودگاها و الخ . برخوردهایی که میشود همه کما بیش آگاهند. همین دو ماه پیش بود با خبر شدم برادر زاده به دعوت دوستان آمریکاییش راهی آنجا شده که تماسی که با برادرم داشتم جویای حال پسرش شدم گفت موقع ورود اورا با این حال که ملیت و پاسپورت آلملنی داشته تنها بخاطر نامش و محل تولدش از دیگر مسافرین جدا نموده یکساعتی پرسش و پاسخ تا اجازه ورود داده اند در صورتیکه این بنده خدا 4 ساله یود که سرزمین پدریش را ترک کرد بعد از آنهم هرگز آنجا را ندیده .
خواندم و شنیدم که همه در فیس بوک گمشده هایشان را پیدا میکنند همین باعث شد گمشده ه های منهم که علاقه به یافتنشان دارم جلوی چشمم صف بکشند و دلیلی منهم وارد آنجا بشوم که مثبت هم بود منسوبینی و دوستانی که بنا بر دلایلی از جمله همین هجرتها ارتباطات مابینمان قطع شده بود حال چتدتایی را یافته ام و جملگی شاد از اینکه همدیگر را پیدا نموده ایم از یکی از همین عزیزان خواستم کسانی که در آلبوم عکسهایش هست من نمیشناسم را معرفی کند و ضمنا اگر از فلانی هم نشانی و آدرسی دارد اطلاع دهد که در جواب سه نفر را که فرزندان کی و چه کسی هستند را مغرفی کرد که اولین بار بود چشمم به جمالشان روشن میشد که در ادامه نوشته بود آن نامی که عکس ندارد همانیست که دنبالش هستی از شادی سر از پا نمیشناختم جمله ایی نوشته ارسال کردم یکروز نکشید عکسی و شماره تلفنی و زان پس ار تباط لاینقطع ما . روزی که با این دوست قدیمی یعد از سالیان دراز تلفنی حرف میزدم نتوانستم جلوی خودرا بگیرم پرسیم قربانت گردم تو که اسمت نه عربی و نه از ایمه اطهار بود این اسم چیه برای خودت انتخاب کردی بنده خدا که غافلگبر شده بود جوابم را انگلیسی گفت و اصرار که خیلی هم اسمم را دوست دارم که باز بر میگشت به ایرانی بودن نام او و تاثیر منفی آن در محل کار وی که مجبوری این نام را انتخاب کرده .همین چیزها که شرحش را دادم مرا پرت کرد به گذشته ها اول دوران بعد از انقلاب که مسابقه ایی بود بین مذهبیون و چپها در نامگذاری فرزندانشان بدون آنکه در نظر بگیرند در آینده این بچه سالها این نام که هویتشان است را باید یدک بکشند بطوری که تمامی بچه ها یاسر سمیه ابوذرو عمار آنطرفیها هم دامون بهرنگ روزبه و . . .در همین بحبوحه بود کسی برای دخترش نامی انتخاب کرده بود گفتم تو دیگه چرا شریعتی را جلو کشید گفتم پس چرا خود دکتر سوسن وسارا یش را فاطمه زینب وکلثوم . . ننامید و پسرش را ابوذر و مظاهرو . . که طرف مدتها با من قهر کرد .

احمدی نژاد و برژیت باردو

****دروبلاگی خواندم صدا و سیمای اسلامی امسال زاد روز عیسی ابن مریم این پیغمبر صاحب کتاب که ازپیامبران پيامبران اوالعزم نیز میباشد از کنارش بسادگی گذشته است و نه بسان اوایل بعد از انقلاب که در میهن بودم چند سال متوالی به میمنت این روز فیلم آهنگ برنادت را نشان میداد را نشان داده و نه مانند این چند سال اخیر تصویر گل و شمع و. . را به همراهی آهنگی را پخش کرده راستش باورش برایم سخت بود بویژه آنهم در حالی که میدیدم رییس چمهور در کانال 4 انگلیس پیام آلترناتیو امسال را بعهده گرفته که همه هم آنرا دیده یا شنیده ویا خوانده اند که در اینجا از محتوای آن میگذرم که آدمی را یاد روضه ملاهای ده میانداخت که فقط ذکر مصیبت ظهر عاشورا را کم داشت از این رو در تماسی با میهن آفت زده راجع به صحت وسقم رفتار رسانه های عمومی جویا شدم که مخاطب عزیزم عین حرفهای دوست وبلاگ نویس را بازگو کرد و شگفتی خودش را از این برخورد بیان داشت. روزی که در ویدیو تکس اینجا که با تعجب خبر پخش پبام کریسمس را درج کرده بود را دیدم و من برای اینکه اشتباه نکرده باشم به بی بی سی مراجعه کردم که دیدم واقعیت دارد و احمدی نژاد اولین رییس جمهوری است آنرا پذیرفته که با علاقه وی به دوربین خواه دوربین پولاروید عکاس دوره گرد پارکشهر باشد یاحتی دوربین تلویزیونهای آنچنانی اروپا باشد هیچ جای تعجبی نداشت اما در ادامه مطلب اشاره نویسنده به اشخاص دیگری که سالهای گذشته پیام آلتر ناتیو را داده بودند بود که او از میان آنها از برژیت باردو که معرف حظور همه میباشد تنها از او نام برده بود که این باعث برانگیخته شدن کنجکاویم شد که چه ارتباطی بین این دو گزینش بوده و یا اصلا چه وجه اشتراکی میتواند بین این دو باشد که این داستان چند روزه گذشته گوشه ایی از افکارم را به خود مشغول کرده بود که اول از شکل وشمایل ظاهری آنها را باهم محک زدم و جذابیت و زیباییشان را باهم مقایسه کردم که برای راحتی خوانندگان عزیز وبلاگم در آغاز نوشته قرار دادم که هر چه دقت کردم و بدور از غرض و . . اما به نقطه مشترکی بین آنها از لحاظ زیبایی نرسیدم که هیچ از لحاظ جذابیت و گیرایی هم نتیجه ایی عایدم نشد که آنرا رها کردم به عهده شیفتگانی که ته چایی اولی را میخوردند و یا سینه چاکان دومی که چه میکردند و میکنند.اما در مورد کیش شخصیتی هم نقطه مشترکی یافت نکردم مگر تضاد که این زن میهن دوست و حامی و خادم حیوانات و شهروندی ساده بدون داشتن عنوانی چون دکتر و مسولیت اجرایی در حد ریاست جمهوری و غیره در حمایت از چهار پایان تا آنجا پیش رفت که قربانی نمودن گوسفندان را در عید قربان خون ریزی و نسل کشی گوسفندان نامید در مقابل این یکی کشتار و نسل کشی یهودیان را توسط نازیها انکار و زیر علامت سوال برد و یا او از ازدیاد مسلمانان را در فرانسه دچار وحشت گردیده که نکند روزی مسلمانان به قدرت برسند و سرزمین ابا اجدادیش دگر بار دچار رنسانس گردد آنهم از نوع اسلامیش در صورتی که این یکی خود جنگ با عراق رابا آنهمه ضایعات جانی و مالی که هنوز هم مشهود میباشد را دیده و حال روز چند سال اخیر عراق و وضعیت امروزش و بمباران برق آسا ی دیروز به غزه که نقش دار ودسته خودش در این ماجرای غزه که در حوصله این نوشته نیست را میبیند با وصف این کشور را سوق میدهد بسوی فاجعه ایی آنهم خیلی عظیم تر از جنگ با عراق .
در نهایت من به این نتیجه رسیدم که برنامه گذاران هم به خاطر نه وجوه مشترک و نه تضاد آنها این دو را برصفحه تلویزیون ظاهر نکرده اند بلکه یرای بالا بردن تعداد تماشگرانش ومنافع شبکه ایی که اداره اش میکنند بوده و انتخاب برژیت باردوبرای تجدید خاطره جوانان گذشته بوده که از او در ذهنشان دارند و انتخاب میهمان امسالشان هم به این علت بوده تا تماشاگرانی که تا به امروز در اخبار نامش و حرفهایی را که به او نسبت داده شده را فقط شنیده اند تا قرصتی یابند تا اورا ببینند که چه موجودیست .

جمع آوری مانکن ها

طالبان . . .